GÚSTAME O CAFÉ, APOTEOSICA ESTREA MUNDIAL

Nunha desapacible noite estreouse a curta de Marisa Otero 'gústame o café' trátase dunha divertida comedia que contou coa bso de Sergio Pena.

Trayectoria de un Eco

O novo proxecto para compoñer a bso é unha curtametraxe Trayectoria de un Ecodo director alicantino Victor Perelló

CHANTADA, UNHA POTENCIA AUDIOVISUAL

Chantada, unha potencia audiovisual

Autor:
Alberto López alberto.lopez@lavoz.es
O Concello de Chantada quixo mostrar onte o seu «ledicia e satisfacción» polas candidaturas aos premios Mestre Mateo que convoca a Academia Galega do Audiovisual de nada menos que dúas curtametraxes elaboradas en Chantada e por chantadinos. Non é para menos. Se temos en conta que na preselección de candidaturas só hai outros 15 de toda Galicia, poderiamos dicir que Chantada é unha potencia. Por unha banda está As almas do Fental , a segunda curtametraxe que dirixe o realizador David Vázquez , con guión de Elena dous Santos . O único intérprete do curto é o actor Fernando Morán , coñecido polos seus traballos en series televisivas como Matalobos ou Pai Casares -de Voz Audiovisual-, tamén nomeadas aos premios na categoría de series de televisión. Interpreta ao último habitante dunha aldea imaxinaria, O Fental, que pronto quedará deshabitada. Neste traballo, o director e a guionista intentaron recrear a vida de calquera aldea de Galicia nesas condicións e facer reflexionar ao espectador sobre a progresiva desaparición das formas de vida tradicional do rural galego. O outro curtametraxe preseleccionada é o último proxecto cinematográfico da asociación Chantada Films, Ou labirinto ario . Narra unha trama nazi ambientada nos anos cincuenta na que os alemáns intentan reedificar un novo imperio, o V Reich. Os responsables desta historia son Alfredo Pardo e Ana Belén Diz , director e guionista, que no seu momento definiron o traballo como un filme rural underground. O elenco de actores fórmano os coñecidos Mela Casal , Alejandro Carro , Fran Peleteiro , Pepe Miranda , Julio Cela , Beatriz Serén , Manoel Conde e o monfortino Ramón Pérez, que -grazas ao seu enorme parecido- volve meterse no papel de Franco . A Academia dará a coñecer os catro finalistas o próximo día vinte. Oxalá os chantadinos estean entre os seleccionados.

Non é descartable que dentro duns anos algún dos nomes que seguen figuren entre os créditos de calquera produción seleccionada para os Mestre Mateo. Iso como mínimo.

Pre-estrea de DOUS DE VINTETANTOS

TVG e Manuel Domingo Mayo Ramos

A pre-estrea para colaboradores e medios de comunicación do documental

DOUS DE VINTETANTOS

realizado co apoio da Consellería de Cultura e Turismo da Xunta de Galicia
que terá lugar o vindeiro luns 28 de decembro ás 19:00 horas na Fundación Paideia (Praza de Mª Pita, nº 17, 15001, A Coruña) precedido dunha rolda de prensa cos medios de comunicación ás 12:00 horas no mesmo lugar, na que contaremos coa presencia do director Manu Mayo, a vicepresidenta de Stop Accidentes Jeanne Picard e José Alberto Fernández, pai da nena Irene Fernández, vítima de atropelo.


DOUS DE VINTETANTOS é un documental en primeira persoa que nos aproxima a unha realidade de difícil solución: a violencia viaria. A través do seguimento dos casos máis duros da recente historia negra da sinistralidade viaria en Galicia, achegámonos á dor das familias pola morte dos seus, e á inxustiza que rodea esta enorme lacra social.

Unha obsesión guía estes dous anos de traballo documental: poñer, rostro e nome, ás vítimas para evitar que se convertan nun número dunha estatística negra, e que pasen a ser outra vez DOUS DE VINTETANTOS.



Contra a indiferenza e o esquecemento

PROXECCION DE SEN BARREIRAS

Una película con héroes de carne y hueso que viven rodeados de obstáculos, asi comeza a nova da proxección do documentario SEN BARREIRAS no forum metropolitano de A Coruña, na foto aparecen tres membros do equipo técnico e Mónica que aparece en pantalla contando a súa experienza.


Para máis datos ler a nova na web:

http://www.lavozdegalicia.es/coruna/2009/06/25/0003_7807928.htm

DreamHouse in competition

Dream House é unha curta de terror do director americano Jules L. Carrozza, a peli acaba de ser admitida a competición no Terror Film Festival The Caverns de Philadelphia (USA)

MISSING PIECES INTERNET PREMIERE

This is the latest video release from Cohencidence Productions. Entered in 48h Film Festival 2009.

Enjoy

ENTREVISTA A FRANCO EN EL PAIS

Aqui tedes o enlace á nova:
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Franco/regresa/Meiras/elpepuespgal/20090415elpgal_13/Tes

ESTREA de DE LA MISMA SANGRE

A estrea será o xoves 16 de abril no teatro Principal de Pontevedra ás 20 h.

DE LA MISMA SANGRE (TRAILER)

Aqui tedes o trailer da curtametraxe da EGACI, dirixida por Oscar Galansky. Non teremos que agardar moito ata a súa estrea, que será inminente.

OS MORTOS VAN AS PRESAS (á ESTREA)

Dende este pasado venres 13 podemos disfrutar da peli Os Mortos Van as Presas, unha produción galega que amosa en clave de comedia o noso xeito de ser como galegos, sen caer nos tópicos e trasmitindo unha historia que nos fai universales.
Non podedes perder a ocasión de asistir á proxección e pasar un tempo de risa, emoción e fantasía.
Neste e outros casos, diría que ir ao cine é algo mais que lecer, apoiar a nosa cultura é tarefa de cada un de nós, o cinema que facemos en Galicia é sen dúbida algunha O NOSO CINEMA.
Vémonos en Fariño!!!

PROPAIN

Propain is close to be wrapped!!!

HERE'S THE MOVIE

Amanda Ouest won an acting award for it. The movie entered in top 20 at Almost Famous Film Festival.

Patient Zero top 20 in Almost Famoust Film Festival

The results for the top 20 films was posted within the last hour, and congratulations to the cast and crew of Patient Zero, we have a top 20 spot. The screening of the films is this upcoming Thursday, March 5th in Phoenix Arizona at 7P.M.

More information at www.thea3f.net

Meanwhile please enjoy these pics

Equipo da curta Patient Zero

Cumprimos o noso obxectivo de entregar unha curta acabada en 48 horas!!
O equipo capitaneado polo guionista e produtor Joshua Cohen levóu a cabo todo o proceso dun produto cinematografico neste fin de semana, a parte que me tocóu como compositor tiven que realizala entre as 23h do domingo e as 04 h do luns, posto que o prazo para a entrega remataba ás 24h en horario de Nevada (USA) o que ocorre é que temos 8h de diferencia horaria, ademais eu non era o ultimo eslabón da cadea ainda había que misturar o son da bso, dialogos e ambientes e subir a peli á web da organización. Para mais desafio o equipo de rodaxe perdéu varias horas por mor do celo profesional dun segurata que detivo a gravación ata que se aclaróu a situación coa asistencia da policia.
Toda unha experiencia a de participar en Almost Famoust Film Festival

Esta fin de semana en Almost Film Festival (USA)

Esta fin de semana estaréi inplicado nun proxecto no que hai que realizar unha curta en 48 h. Tratase dunha colaboración co guionista de Las Vegas Joshua Cohen, a verdade é que o guión encantóume e a pesar do desafio que supón escribir e gravar música cunha diferencia horaria de 8 h. pode ser unha experiencia inolvidable, o mellor de todo é que haberá premio para a mellor curta.

www.theA3F.net

Links Musica Cine

O pasado sabado 7 dentro do curso que organiza a asociación Verea en Vedra, fun invitado por Alber Ponte a dar unha pequena charla sobre musica para cine, teño que recoñecer que se me fixo escaso o tempo disponible, pero sen embargo foi dabondo para mostrar unha idea xeral do tema, o interese amosado polo alumnado fixome reflexionar sobre a posibilidade de realizar un mini curso sobre a música no audiovisual enfocado a directores e realizadores, para levalo á práctica so se precisa un marco adecuado.

Como prometín aos alumnos do curso de curtametraxes que asistiron á charla:

http://www.asociacionverea.org/
http://www.mundobso.com/terminos.htm
http://www.filmmusicmag.com
http://www.axenciaaudiovisualgalega.org/
http://www.teoria.com/reference/index.htm
http://www.allaboutjazz.com/
http://www.filmscoremonthly.com/

BIBLIOGRAFIA

La música en el cine………....Michel Chion
La audivisión……………….....Michel Chion
Atlas de música……………....Editorial Alianza
Música para la imagen……....José Nieto
On the track………………......Fred karlin-Rayburn Wright
Film music a neglected art….Roy Pendergast

CuP of LoVE en Canada Film fesTival

Cup of Love foi admitida no Canada Film Festival 2009.


http://www.wix.com/acupoflove/A-cup-of-lovE

ESTREA DE SEPARACION

BSF INdy Productions comunica o remate da produción da curtametraxe ´Separación´, dirixida por Felipe Neira
26-01-2009

O venres 30 de xaneiro terá lugar a estrea da curtametraxe SEPARACIÓN dirixida por Felipe Neira. O acto será presentado polo ClubE Cultural Valle Inclán no salón de actos da E.U. de Maxisterio de Lugo, a partir das 20h00, con entrada libre. Nel, os produtores do proxecto (Felipe Neira, Boris Hinojo e Juan Araujo) así como os seus protagonistas, presentarán dende diferentes puntos de vista a rodaxe e produción da curtametraxe.

´Separación´ foi rodada en múltiples localidades da cidade de Lugo, así como na finca de Marcelle Natureza e nas instalacións do matadoiro de Frilea en Castro de Rei, sendo os seus protagonistas principais os lucenses Roi Correa e Mauro García, que traballaron sobre o guión de Boris Hinojo. A dirección de fotografía foi levada a cabo por Juan Araujo. Ademais hai que destacar o esforzo da produción non subvencionada, ao empregar un especialista profesional en efectos especiais, Ricardo Spencer, con ampla experiencia e que traballou en diversas longametraxes como Los Lunes al Sol.

Mención aparte, a banda sonora orixinal foi creada polo compositor Sergio Pena, membro da Academia Galega do Audiovisual, con ampla experiencia musical como a súa colaboración nas longametraxes de animación "O bosque animado" e "Soño dunha noite de San Xoan". O tema principal foi creado especialmente para a curtametraxe pola nova banda ourensana Kaleya.

A obra integramente galega pretende mostrar diferentes percepcións do medio natural, poñendo en evidencia a desnaturalización do ser humano influenciado polo ambiente que o rodea.

A curtametraxe contou con múltiples colaboracións, "Fundación TIC", "Lugopress, "Ophiusa Productora de Vídeo - Editorial", "Marcelle Natureza", "Club Clavicembalo de Lugo", "FRILEA", "Spencer SFX", "Columbia Store Lugo", xunto a un grande número de persoas que fixeron posible este proxecto.

E.U. de Maxisterio de Lugo
Avda. de Ramón Ferreiro, s/n.
27071 Lugo
Teléfono: 982285865
Fax: 982285864
Correo electrónico: exbdeca@lugo.usc.es
Web: http://www.usc.es/maxisterio

"18.1" Recapacitar sobre a noción de xénero

A continuación deixovos a crítica que fixo Manuel Ayán, do cineclube "Nosferatu" de Verín (Ourense), sobre a curtametraxe "18.1"

"18.1" Recapacitar sobre a noción de xénero

Unha das singularidades que caracteriza ao máis inquedo cine moderno é a súa falta de definición xenérica. As máis radicais obras do arxentino Lisandro Alonso, do taiwanés Tsai-Ming-Liang ou do catalán Albert Serra transitan por terreos onde a pertenencia xenérica está totalmente difuminada: nocións como drama, comedia, realismo ou estilización fantástica non existen pola liberdade dos códigos utilizados e pola consciencia de que tales estilemas obedecen a unha codificación un tanto obsoleta e reduccionista. Por esto mesmo, "18.1" de Gutier Rolán, é un traballo que resulta para o espectador difícil de etiquetar como obra de xénero, dado que a súa estrutura (debedora, iso si, dunha fórmula tan clásica como o plantexamento-nudo-desenlace) entra nunha especie de inversión dos códigos establecidos. Se, por exemplo, nas películas fantásticas, o terror parte dun tratamento realista para desembocar na violentación desa mesma realidade, en "18.1" o efecto é totalmente o contrario: asistimos en gran parte da película a unha estilización do fantástico máis convulso para rematar nunha coda final de estrito realismo fácilmente recoñecible, realismo que crea inquedanza, si, pero realismo ó fin e ó cabo.

"18.1" tamén funciona noutro tipo de inversión do seu discurso: o espazo en "off", ou sexa, o senso que cobra aquelo que non vemos, que está latente no exterior determinando ou inducindo unha acción interior. O feito de que o espectador non teña uns referentes externos que posibiliten unha articulación da historia narrada, crea unha suspensión do seu punto de vista: os personaxes si son conscientes do que ocorre, pero para o espectador o discurrir da historia vai nunha oblicua percepción do que aqueles contemplan. A este respecto é significativa a frase que di un dos personaxes: "están a rebuscar nos cubos do lixo". Unha inversión, pois, de dobre senso: a espacial en "off" e a demostrada na comprensión do espectador con respecto ós comentarios dos personaxes.

Sinalar, asimesmo, o protagonismo que dentro da unidade temporal e espacial da película ten esa casa como elemento aglutinador da ficción e que retrotrae a iconos fantasmagóricos tan mitificados no cine como o Maderley hitchcockiano ou o Marienbaud resnaisiano. O seu aspecto señorial é un escenario capacitado para envolver ós seus inquilinos de certa claustrofobia gótica, onde, ademais, as luces filtradas a través das cotinas e o forte resplandor lumínico da porta principal obra metafóricamente como un falso reducto liberador.

Para rematar, decir que ante esta buscada (e conseguida) ambivalencia de "18.1" só queda o papel atribuído ó espectador: ser partícipe do senso que ten a película a través do seu criterio subxectivo e chegar á conclusión de se nos atopamos ante unha obra de clara filiación xenérica.